PKS — najczęściej zadawane pytania

PKS (palm kernel shell) to twarda łupina otaczająca pestkę owocu palmy olejowej. Zostaje po wytłoczeniu oleju palmowego i zamiast trafić na odpad, jedzie do Europy jako paliwo biomasowe. Do kotła trafia w naturalnym kształcie — nie jest mielony ani prasowany, a jedyną obróbką jest wysuszenie i przesianie.

Typowo 17–19 MJ/kg, czyli odrobinę więcej niż pellet drzewny klasy A1. Różnica jest na tyle mała, że spalisz podobną liczbę ton — przewaga PKS leży w cenie, nie w kaloryczności. Przy porównywaniu ofert licz koszt gigadżula: cenę tony podziel przez kaloryczność.

Mechanicznie zwykle tak — łupina dobrze sypie się w podajniku ślimakowym. Problemem jest popiół: 3–6% wobec poniżej 0,7% w pellecie A1, więc popielnik zapełnia się kilka razy szybciej. Najpierw sprawdź w instrukcji kotła, czy producent dopuszcza biopaliwa inne niż pellet — spalanie innego paliwa bywa podstawą do odmowy naprawy gwarancyjnej.

Od 3 do 6 procent masy paliwa, czyli około 50 kg z każdej tony. Przy dziesięciu tonach w sezonie to około pół tony popiołu do wybrania i wywiezienia — dla porównania pellet A1 zostawia w tej samej sytuacji około 70 kg. To główna cena, jaką płaci się za niższy koszt ogrzewania.

Nie. Nie istnieje odpowiednik pelletowych klas A1 i A2 ani węglowych sortymentów. PKS to jeden produkt — łupiny w naturalnym kształcie, frakcja około 5–15 mm. Różnice między dostawami wynikają z pochodzenia partii i warunków składowania, dlatego liczy się raport badań konkretnej partii.

Patrz na cztery liczby. Wartość opałowa (17–19 MJ/kg) mówi, za ile ciepła płacisz. Popiół (3–6%) decyduje, jak często będziesz czyścił popielnik. Wilgotność (10–15%) obniża realną kaloryczność, bo część energii idzie na odparowanie wody. Udział frakcji drobnej jest istotny, bo pył przelatuje przez ruszt niespalony.

PKS sprzedaje się luzem, całymi samochodami — jeden komplet to zwykle 25–26 ton na naczepie typu wanna lub łódka. To również typowe minimum zamówienia. Jeśli potrzebujesz mniej, najprościej dogadać się z lokalnym składem opału, który weźmie całe auto i rozdzieli towar.

Towar leży na hałdzie w porcie i czeka na podstawienie auta. Po zaksięgowaniu wpłaty dostajesz awizację z miejscem i godzinami przyjęć, podstawiasz naczepę typu wanna lub łódka, ładowarka sypie towar, a Ty odbierasz dokument wagowy. Transport organizuje kupujący — cena w ofercie dotyczy towaru na miejscu składowania.

Na utwardzonym, najlepiej zadaszonym placu albo pod plandeką, w pryzmie pozwalającej odprowadzać wodę. PKS leżący na odkrytym placu podnosi wilgotność, a wtedy płacisz za wodę zamiast za ciepło. Magazyn musi też pomieścić całe auto — 26 ton luzem to spora objętość.

Najspokojniej poza szczytem sezonu. Od października do stycznia rośnie popyt, wydłużają się terminy odbioru i kolejki po auta. Jeśli masz magazyn, zakup wczesną jesienią zwykle oznacza lepszą dostępność. Alert cenowy na platformie powiadomi Cię o nowych ofertach w Twoim województwie.

Nie. Słowa „Giełda" w naszej nazwie używamy w znaczeniu potocznym — jako określenie miejsca spotkania sprzedających z kupującymi (analogicznie do „giełdy samochodowej" czy „giełdy staroci"). Nie jesteśmy giełdą towarową w rozumieniu ustawy z 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. 2025 poz. 1119 t.j.). Nie prowadzimy notowań, sesji giełdowych, izby rozrachunkowej ani rozliczeń — wszystkie transakcje zawierane są bezpośrednio między użytkownikami, na warunkach indywidualnie negocjowanych. Szczegóły w §2 regulaminu.